Een oliecrisis begint bij energie, maar eindigt altijd bij koopkracht. Dat zagen we in 2022, toen na de Russische inval in Oekraïne de energieprijzen explodeerden en het CBS de inflatie op 10 procent becijferde - een historisch hoog niveau. Crises maken zichtbaar wat vaak wordt onderschat: structureel koopkrachtverlies leidt vrijwel direct tot een toenemende vraag naar veilige havens zoals goud. Dat lijkt nu - opnieuw - slechts een kwestie van tijd.
De goudprijs liet de afgelopen weken vooralsnog geen spectaculaire stijging zien, al was de waarde in het eerste kwartaal van dit jaar volatieler dan ooit. De vraag naar goud bleef onverminderd hoog, maar werd tijdelijk gedempt doordat landen als Turkije en Rusland delen van hun goudvoorraad verkochten. Het grote aantal transacties aan zowel de koop- als verkoopzijde zorgde voor stevige schommelingen, terwijl de goudprijs per saldo toch met circa 10 procent steeg.
Bij Goudwisselkantoor nam in diezelfde periode de omzet uit de verkoop van gouden munten en baren met 24 procent toe ten opzichte van een jaar eerder. Met de opschaling naar fase 1 van het Landelijk Crisisplan Olie per 20 april lijkt de huidige rust vooral stilte voor de storm. Zodra de ontwaarding van ons geld scherper wordt ingeprijsd, ligt een hernieuwde vlucht richting goud weer voor de hand.