RBC BlueBay: Beleggers moeten zich aanpassen aan nieuwe realiteit

Beleggers bevinden zich momenteel in een lastig parket door een spervuur aan tegenstrijdige signalen. Hoewel het verloop van het conflict op korte termijn onvoorspelbaar blijft, springen twee zaken duidelijk in het oog, stelt Mark Dowding, Chief Investment Officer van RBC BlueBay.

“Ten eerste is de Amerikaanse regering er alles aan gelegen om het conflict snel te beëindigen. De schade voor de wereldeconomie loopt op en Washington wil de crisis bezweren, maar wel op een manier waarbij ze zelf de overwinning kunnen opeisen.”

Tegelijkertijd is de realiteit op de grond volgens hem weerbarstig. “De Straat van Hormuz is nog grotendeels afgesloten en raket- en drone-aanvallen op olie- en gasinstallaties in de regio houden aan. Zolang de olietoevoer hapert, heeft dat economische en geopolitieke gevolgen.”

Het meest waarschijnlijke scenario lijkt een rommelig compromis, verwacht Dowding. “In dit scenario trekt de VS zich terug uit de directe strijd en claimt de overwinning door te wijzen op de vernietiging van de Iraanse militaire en nucleaire capaciteit. De blokkade in de Straat van Hormuz blijft echter onopgelost. Het is dan aan Europese en Aziatische landen om zelf moeizame deals met Iran te sluiten om het scheepvaartverkeer weer op gang te krijgen.”

Ondanks deze risico’s is de drang onder beleggers om bij elke koersval direct weer in te stappen ('buy the dip') nog altijd groot. "Maar een snel herstel is deze keer minder vanzelfsprekend dan bij eerdere geopolitieke crises. Zolang de energieprijzen hoog blijven en toeleveringsketens verstoord raken, is er weinig ruimte voor optimisme. De markt zal zich moeten aanpassen aan een nieuwe, hardere realiteit.”

Volgens de CIO was op de obligatiemarkten afgelopen week een interessante verschuiving te zien. De grootste paniek over de inflatie en de reactie van centrale banken lijkt achter de rug.

“De rentes op obligaties met korte looptijden stabiliseerden zich en er lijkt zich een verschuiving voor te doen van een kortzichtige focus op inflatie en de mate waarin centrale banken de beleidsrente wellicht moeten verhogen, naar bezorgdheid over vraaguitval, de klap voor de consumptie, de groei en de arbeidsmarkten. Dit vertaalt zich in een beweging op de rentemarkt waarbij de focus verschuift van renteverhogingen naar de noodzaak van toekomstige renteverlagingen.”