DWS: Beleggers in Amerikaans staatspapier moeten geduldig zijn en selectief
In de avonturenroman ‘Schateiland’ van Robert Louis Stevenson leidt de schatkaart niet alleen naar verborgen rijkdom, maar ook naar onverwachte gevaren. Vermogensbeheerder DWS ziet een vergelijkbaar beeld bij beleggers in Amerikaanse staatsobligaties. De sterke rendementen van het staatspapier sinds 1980 waren mede te danken aan de langdurige inflatie- en rentedaling, een situatie die veel beleggers na verloop van tijd als als vanzelfsprekend gingen beschouwen.
Die gunstige periode komt ook naar voren in de Grafiek van de Week. Daaruit blijkt dat de reële totale rendementen over perioden van tien jaar voor Amerikaanse staatsobligaties met looptijden van twee, tien en dertig jaar sterk uiteenlopen. Daarbij speelde niet alleen de looptijd een rol, maar ook het instapmoment.
Beleggers die instapten toen de obligatierentes nog hoog waren, verzekerden zich van aanzienlijke rente-inkomsten. Toen vervolgens de inflatie en rente daalden, leverden obligaties met langere looptijden ook nog eens flinke koerswinsten op.
Lage rendementen
In 2020 waren de aanvangsrendementen uitzonderlijk laag, wat weinig bescherming bood tegen de daaropvolgende inflatieschok. Inflatie drukte de koopkracht van de vaste uitkeringen, terwijl stijgende rentes de obligatiekoersen onder druk zetten. Vooral obligaties met langere looptijden werden geraakt, omdat een groter deel van de kasstromen immers verder in de toekomst ligt.
Kortlopende Amerikaanse staatsobligaties laten een ander, maar niet veel beter beeld zien. De lage rendementen bleken ontoereikend om de koopkracht op peil te houden, zelfs bij beperkte inflatie. Volgens de grafiek waren de reële rendementen al in november 2017 negatief.
“De huidige hogere rendementen hebben het uitgangspunt voor obligatiebeleggers aanzienlijk verbeterd”, zegt George Catrambone, hoofd obligaties in de VS voor DWS. “Geduldige beleggers hebben nu een goede kans om een reëel inkomen te behalen, maar een zorgvuldige obligatieselectie blijft essentieel. Risico's rond overheidsfinanciën, inflatie en verschuivingen in vraag en aanbod op de obligatiemarkt kunnen de vooruitzichten vertroebelen.”
Of de opbrengsten opwegen tegen de risico’s hangt af van de doelstellingen, beleggingshorizon en risicobereidheid van beleggers. Beleggers moeten daarom uitgaan van de huidige marktomstandigheden. Wie recente resultaten doortrekt naar de toekomst, loopt het risico dezelfde fout te maken als na jaren van sterke rendementen.
Aan het einde van ‘Schateiland’ zweert de hoofdpersoon nooit meer terug te keren naar het ‘vervloekte eiland’, hoewel hij vermoedt dat er nog zilver begraven ligt. Ook obligatiebeleggers moet oppassen voor snelle conclusies. Slechte ervaringen kunnen namelijk net zo misleidend zijn als goede.
