Waar te schuilen op de wereldwijde obligatiemarkt?

Door Quentin Fitzsimmons, portefeuillebeheerder van het T. Rowe Price Dynamic Global Bond Fund

Nu de wereldwijde groei vastere voet aan de grond krijgt, slaan enkele belangrijke centrale banken de weg naar verkrappping van het monetaire beleid in. Welke impact zo’n gelijktijdige beweging door de centrale banken voor de obligatiemarkten kan hebben, is nog onzeker en dit roept de vraag op of er momenteel waarde te vinden is in de vastrentende markten.

Na een jarenlang uitzonderlijk ruim monetaire beleid lijkt het tij nu te keren. De Fed is deze maand begonnen zijn balans van USD 4,5 biljoen te verkleinen en zal de rente in december waarschijnlijk voor de derde keer dit jaar verhogen.

Van de andere grote centrale banken heeft de Bank of Canada de rente sinds juli al twee keer verhoogd en werkt de Bank of England voorzichtig naar zijn eerste renteverhoging in tien jaar toe om de inflatiedruk te verlichten. En de Europese Centrale Bank kondigt waarschijnlijk binnenkort de afbouw van zijn obligatie-opkoopprogramma aan, die naar verwachting volgend jaar zal beginnen.

Wereldwijde verkrapping zal leiden tot volatiele obligatiemarkten

\Een gelijktijdige beleidsverkrapping door de belangrijkste centrale banken kan tot roerige tijden voor staatsobligaties van ontwikkelde markten leiden. Die onzekerheid betekent dat beleggers slim te werk moeten gaan en dat de positionering op de rentecurve waarschijnlijk centraal zal staan in de portefeuille-opbouw.

Amerikaanse langlopende obligaties blijven waarschijnlijk goed verankerd, ondanks de oplopende druk aan het korte einde van de curve. Want de Fed gaf op zijn laatste beleidsvergadering niet alleen inzicht in zijn renteplannen voor de komende 12 maanden, maar verlaagde ook de projectie voor de evenwichtsrente – waarbij de economie niet groeit en niet krimpt – van 3% naar 2,75%.

Het tegenovergestelde geldt waarschijnlijk voor Japan; daar gaat de centrale bank zijn aankopen van langlopende obligaties misschien gaat afbouwen, waardoor de curve steiler zou worden. In andere markten zullen ook technische factoren zoals de vraag van binnenlandse beleggers een rol spelen. Het korte en middelste deel van de Britse curve lijken in het huidige klimaat kwetsbaar, maar 50-jaars gilts krijgen mogelijk steun van technische factoren – zoals de mogelijke vraag naar dit segment van Britse pensioenaanbieders en verzekeraars, om aan hun langlopende verplichtingen te voldoen.

Verder weg kijken voor minder rentegevoeligheid

Een andere manier om in de huidige situatie rendement te behalen, naast positionering op de rentecurve, is zoeken naar landen die minder gevoelig zijn voor rentestijgingen. In dit verband valt vooral Australië op. De Australische binnenlandse obligatiemarkt zal reageren als US Treasuries in waarde dalen, maar zodra de markt weer tot rust is gekomen zullen binnenlandse factoren weer snel de overhand krijgen.

Ook Israël kan misschien bescherming tegen rentevolatiliteit bieden. Omdat de Israëlische economie nauwelijks tekenen van inflatie vertoont, laat de centrale bank de rente voorlopig waarschijnlijk ongemoeid. De curve lijkt echter een rentepad in te prijzen dat vergelijkbaar is met het pad dat waarschijnlijk in de VS wordt gevolgd. Zodoende maakt de impliciete helling van de curve het nu tot een aantrekkelijke kans. Een andere markt die mogelijk minder gecorreleerd is met de grotere markten, is Maleisië. De sterke binnenlandse beleggersvraag zal de rentestijging waarschijnlijk beperkt houden, terwijl de volatiliteit van Maleisische staatsobligaties doorgaans relatief laag is.

Moeten beleggers economieën met lage rente mijden?

Moeten beleggers landen met een lage rente links laten liggen? Er zijn argumenten om te beleggen in markten waar de rente laag en financiering goedkoop is, en op basis van valuta-afdekking aantrekkelijke waardekansen kunnen ontstaan – ondanks het ruime monetaire beleid van de desbetreffende centrale bank.

Zweden is een perfect voorbeeld van een land waar ondanks de hoge obligatiewaarderingen nog steeds waarde te vinden is. Het positieve effect van valuta-afdekking maakt het land aantrekkelijk voor beleggers in dollar, sterling en euro.

Al met al zien we een verschuiving van een pure duratiepositionering naar landenspreiding en rentecurvepositionering nu de centrale banken het riskante traject van een voorzichtige monetaire verkrapping zijn ingeslagen. Zoeken naar veilige delen van de vastrentende markt voelt in deze situatie zeer sterk aan als een actieve positie.

Analist.nl Nieuwsdienst: +31 084-0032-842
nieuws@analist.nl

Copyright analist.nl B.V.
All rights reserved. Any redistribution, duplication or archiving prohibited. Analist.nl doesn't warrant the accuracy of any News Content provided and shall not be liable for any errors, inaccuracies or for any actions taken in reliance thereon.