Fiat Dollars, mijn Beste Vriend!
Ik heb de dollar gekocht. Voor 3% van de portefeuille. Een klein eerste leerstapje als het ware. Waarom de dollar? Omdat je nu nog steeds 1,25 dollar krijgt voor 1 euro. Vorig jaar stond het op het meest extreme met piek op 1,60 dollar. De euro is dus 25% van zijn waarde verloren ten opzichte van de dollar in 2008. Dat is een serieuze klap. Maar mijn pronostiek is dat dit maar het begin is. We gaan terug naar 2000, voor 1 euro krijg je niet 1,25 dollar, maar slechts 0,85 dollar. Waarom?
De reden waarom de dollar zoveel terrein is verloren op 8 jaar is dat er een acceleratie in wereldwijde inflatie was voornamelijk door het aantal 'kredietdollars' dat de wereld overspoelde. Het banken systeem, maar ook de beleggers, de ontleners en de regering zelf, stimuleerden een enorme expansie van gemiddeld 10% per jaar aan 'kredietdollars'. Hierdoor steeg het aantal dollars in omloop met 10% per jaar voor ongeveer een zelfde aantal goederen, diensten en vooral investeringseigendommen. Hierdoor schoten de prijzen van huizen maar ook aandelen, grondstoffen, edele metalen, kunst etc omhoog. De dollar verloor hierdoor veel waarde want er kwamen veel te veel dollars, kredietdollars, op de markt.
Met het instorten van de schuldenberg verdwijnt elke zin om nieuwe schulden aan te gaan. Beleggers in schulden hebben hun kapitaal zien opgaan in rook. Leners hebben hun lening zien exploderen in last omdat hun eigendom in waarde is gezakt en hun inkomen gedaald is. Banken hebben hun kapitaal niet 1 keer maar 10 keer zien wegsmelten voor de zon. Het aantal nieuwe kredietdollars dat de markt zal inkomen in 2009 zal niet meer met 10% stijgen ten opzichte van vorig jaar. Het zal met 90% dalen.
Met andere woorden. Waar vroeger elk jaar meer koopkracht was, door een steeds uitdijende aantal uitstaande schulden, is er volgend jaar minder koopkracht. Er zal een pak minder nieuwe leningen worden aangegaan en de bestaande koopkracht dat de mensen dachten te hebben in hun aandelen, huizen of grondstoffen zijn ook gene vette meer. Dus het aantal dollars dat zal kopen in de wereld zal niets zijn ten opzichte van vorig jaar. Iedereen heeft cash tekort. Inkomsten tekort.
Als de mensen in plaats van te blijven zitten met verlies in hun vele eigendommen het gedacht krijgen van 'misschien toch beter uitcashen zodat we toch zeker nog iets overhouden voor pensioen' dan is het hek helemaal van de dam! Waar je dan - niet - wil zijn is: aandelen, vastgoed, grondstoffen maar ook edele metalen hebben een groot risico om mee te zakken. Waar je klaar voor wil zijn is wanneer de hoop op herstel volledig verdwenen is, 99% van de 'beleggers' uit de markt is omwille van meer noodzakelijke prioriteiten zoals survival, en de mensen smeken om dat huis van hun te kopen, dan wil je harde cash hebben: DOLLARS. Je zal de enigste zijn in het dorp die er toegang toe heeft. Maar dat is voor binnen een paar jaartjes. Eerst nog een weg vol verassingen, herleefde hoop en vernietigende busts.
De kunst in dit klimaat bestaat erin van hetgeen je hebt te houden. En dat is zeer moeilijk in een periode waar elke eigendom zakt in waarde. Zelfs een paar procent verlies per jaar is een knappe prestatie, eenvoudigweg omdat je koopkracht desondanks een daling toch gestegen is! Ja, we leven in een nieuwe wereld. Cash stijgt in waarde met de dag in tegenstelling tot vroeger.
Eigenlijk is het leven een pak makkelijker geworden dankzij de crisis. Je moet niet meer investeren om je koopkracht te houden. Uitcashen en je geld goed bijhouden volstaat.
Die dollars zijn dus geen slecht idee om mijn relatief grote positie euro's wat uit te balanceren. De euro is niet super safe. We zitten hier nog altijd met een jonge munt die beheerd wordt door een dozijn regeringen met elk andere belangen. Uit de euro zie ik geen enkele overheid stappen, integendeel, het wordt het ultieme vluchtoord om te ontsnappen aan hun eigen kleine wankele munten. Maar serieuze faillissementen van regeringen hebben we hoogstwaarschijnlijk aan ons broek. De PIGS (Portugal, Italie, Griekenland, Spanje) zullen leiders zijn maar Ierland, Belgie en zelfs Zwitserland staan er ook zeer slecht voor nu ze garant staan voor Banken die een uitstaande schuld hebben dat 5 keer groter is als het BNP van die landen! Tegen dat ze binnen de ECB akkoord zijn geraakt om geld bij te printen om de in elkaar zakkende staatsobligaties van die landen te redden door ze op te kopen, is de crash in staatsobligaties al geschiedenis. De euro kan wel eens serieuze 'collateral damage' ondervinden in de wereld van de FOREX currency trade. Indien ze daar een vlucht op de euro in gang steken kan de euro serieus waarde verliezen ten opzichte van de dollar.
Daarom wat dollars aanhouden is niet onverstandig. De dollar verloor de helft van zijn waarde ten opzichte van de euro op 7-8 jaar tijd. Van 0.80 dollar naar 1,60 dollar voor 1 euro. Dat is 50% eraf. Alleen al terug gelijk komen wil zeggen 100% terug omhoog. 25% in 2008 is dus maar een begin. Dollars zijn in groot tekort, vraag maar aan de bedrijfsleiders, maar de beleggerswereld beseft het nog niet. Vandaar dat je ze nog relatief goedkoop kan krijgen in deze nieuwe wereld.
Marc de Mesel schrijft deze column op persoonlijke titel. Marc De Mesel heeft in 2000 zijn portefeuille aan een grootbank toevertrouwd. 2 jaar later was er 25% van zijn 'gespreide portefeuille' verdampt in de dotcom crash. Na een teleurstellend jaar in 2005 beheert hij vanaf 2006 zijn portefeuille zelf. In het catastrofale 2008 jaar waarin Belgen en Nederlanders gemiddeld weer zo'n -30% verlies hadden heeft hij het er met weinig kleerscheuren vanaf gebracht. Hier kunt u volgen wat hij doet met zijn portefeuille, waarom, en wat de resultaten zijn. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Uw reactie is welkom op info@analist.be.
De reden waarom de dollar zoveel terrein is verloren op 8 jaar is dat er een acceleratie in wereldwijde inflatie was voornamelijk door het aantal 'kredietdollars' dat de wereld overspoelde. Het banken systeem, maar ook de beleggers, de ontleners en de regering zelf, stimuleerden een enorme expansie van gemiddeld 10% per jaar aan 'kredietdollars'. Hierdoor steeg het aantal dollars in omloop met 10% per jaar voor ongeveer een zelfde aantal goederen, diensten en vooral investeringseigendommen. Hierdoor schoten de prijzen van huizen maar ook aandelen, grondstoffen, edele metalen, kunst etc omhoog. De dollar verloor hierdoor veel waarde want er kwamen veel te veel dollars, kredietdollars, op de markt.
Met het instorten van de schuldenberg verdwijnt elke zin om nieuwe schulden aan te gaan. Beleggers in schulden hebben hun kapitaal zien opgaan in rook. Leners hebben hun lening zien exploderen in last omdat hun eigendom in waarde is gezakt en hun inkomen gedaald is. Banken hebben hun kapitaal niet 1 keer maar 10 keer zien wegsmelten voor de zon. Het aantal nieuwe kredietdollars dat de markt zal inkomen in 2009 zal niet meer met 10% stijgen ten opzichte van vorig jaar. Het zal met 90% dalen.
Met andere woorden. Waar vroeger elk jaar meer koopkracht was, door een steeds uitdijende aantal uitstaande schulden, is er volgend jaar minder koopkracht. Er zal een pak minder nieuwe leningen worden aangegaan en de bestaande koopkracht dat de mensen dachten te hebben in hun aandelen, huizen of grondstoffen zijn ook gene vette meer. Dus het aantal dollars dat zal kopen in de wereld zal niets zijn ten opzichte van vorig jaar. Iedereen heeft cash tekort. Inkomsten tekort.
Als de mensen in plaats van te blijven zitten met verlies in hun vele eigendommen het gedacht krijgen van 'misschien toch beter uitcashen zodat we toch zeker nog iets overhouden voor pensioen' dan is het hek helemaal van de dam! Waar je dan - niet - wil zijn is: aandelen, vastgoed, grondstoffen maar ook edele metalen hebben een groot risico om mee te zakken. Waar je klaar voor wil zijn is wanneer de hoop op herstel volledig verdwenen is, 99% van de 'beleggers' uit de markt is omwille van meer noodzakelijke prioriteiten zoals survival, en de mensen smeken om dat huis van hun te kopen, dan wil je harde cash hebben: DOLLARS. Je zal de enigste zijn in het dorp die er toegang toe heeft. Maar dat is voor binnen een paar jaartjes. Eerst nog een weg vol verassingen, herleefde hoop en vernietigende busts.
De kunst in dit klimaat bestaat erin van hetgeen je hebt te houden. En dat is zeer moeilijk in een periode waar elke eigendom zakt in waarde. Zelfs een paar procent verlies per jaar is een knappe prestatie, eenvoudigweg omdat je koopkracht desondanks een daling toch gestegen is! Ja, we leven in een nieuwe wereld. Cash stijgt in waarde met de dag in tegenstelling tot vroeger.
Eigenlijk is het leven een pak makkelijker geworden dankzij de crisis. Je moet niet meer investeren om je koopkracht te houden. Uitcashen en je geld goed bijhouden volstaat.
Die dollars zijn dus geen slecht idee om mijn relatief grote positie euro's wat uit te balanceren. De euro is niet super safe. We zitten hier nog altijd met een jonge munt die beheerd wordt door een dozijn regeringen met elk andere belangen. Uit de euro zie ik geen enkele overheid stappen, integendeel, het wordt het ultieme vluchtoord om te ontsnappen aan hun eigen kleine wankele munten. Maar serieuze faillissementen van regeringen hebben we hoogstwaarschijnlijk aan ons broek. De PIGS (Portugal, Italie, Griekenland, Spanje) zullen leiders zijn maar Ierland, Belgie en zelfs Zwitserland staan er ook zeer slecht voor nu ze garant staan voor Banken die een uitstaande schuld hebben dat 5 keer groter is als het BNP van die landen! Tegen dat ze binnen de ECB akkoord zijn geraakt om geld bij te printen om de in elkaar zakkende staatsobligaties van die landen te redden door ze op te kopen, is de crash in staatsobligaties al geschiedenis. De euro kan wel eens serieuze 'collateral damage' ondervinden in de wereld van de FOREX currency trade. Indien ze daar een vlucht op de euro in gang steken kan de euro serieus waarde verliezen ten opzichte van de dollar.
Daarom wat dollars aanhouden is niet onverstandig. De dollar verloor de helft van zijn waarde ten opzichte van de euro op 7-8 jaar tijd. Van 0.80 dollar naar 1,60 dollar voor 1 euro. Dat is 50% eraf. Alleen al terug gelijk komen wil zeggen 100% terug omhoog. 25% in 2008 is dus maar een begin. Dollars zijn in groot tekort, vraag maar aan de bedrijfsleiders, maar de beleggerswereld beseft het nog niet. Vandaar dat je ze nog relatief goedkoop kan krijgen in deze nieuwe wereld.
Marc de Mesel schrijft deze column op persoonlijke titel. Marc De Mesel heeft in 2000 zijn portefeuille aan een grootbank toevertrouwd. 2 jaar later was er 25% van zijn 'gespreide portefeuille' verdampt in de dotcom crash. Na een teleurstellend jaar in 2005 beheert hij vanaf 2006 zijn portefeuille zelf. In het catastrofale 2008 jaar waarin Belgen en Nederlanders gemiddeld weer zo'n -30% verlies hadden heeft hij het er met weinig kleerscheuren vanaf gebracht. Hier kunt u volgen wat hij doet met zijn portefeuille, waarom, en wat de resultaten zijn. De informatie in deze column is niet bedoeld als professioneel beleggingsadvies of als aanbeveling tot het doen van bepaalde beleggingen. Uw reactie is welkom op info@analist.be.
