Slim profiteren van opkomende landen
Waarschijnlijk weet u wel dat er heel wat beleggers zijn die de wens hebben vooral daar te beleggen, waar de economische groei het sterkst is. Op het eerste gezicht een heel plausibele wens. Echter, economische groei is zeker geen garantie voor het creëren van aandeelhouderswaarde, terwijl creatie van aandeelhouderswaarde zelf op haar beurt wel essentieel is om koersstijgingen op langere termijn houdbaar te laten zijn...
Een recente studie van de Amerikaanse bank PNC heeft nog maar eens bevestigd dat er amper samenhang is tussen economische groei en beursrendement. In deze studie werden 16 landen onderzocht, gedurende een periode van 101 jaar. Een voor de hand liggende oorzaak van deze beperkte samenhang is dat beleggers vaak al op economische groei geanticipeerd hebben: waar hoge groei verwacht wordt zijn de waarderingen reeds hoog, waar amper groei verwacht wordt juist laag.
Ook kan het zijn dat de economische groei zich simpelweg niet vertaalt in rendement voor de aandeelhouder - maar juist in 'rendement' voor de consument of de overheid. Een voorbeeld hiervan op industrieniveau vormt de luchtvaartindustrie – deze is de afgelopen honderd jaar zeer fors gegroeid en heeft de consument veel goeds gebracht, maar heeft haar aandeelhouders in totaliteit toch enkel geld gekost...
Een ander punt waar we hier op willen wijzen betreft het feit dat veel effectenbeurzen gedomineerd worden door grote, wereldwijd opererende ondernemingen. Het enkel beoordelen van de economische groei op de thuismarkt is dan vaak maar weinig relevant. Zo behaalt een van oorsprong Amerikaanse onderneming als Nike inmiddels meer dan de helft van haar omzet buiten de Verenigde Staten, voor Coca-Cola gaat het inmiddels al om driekwart van de omzet.
Waar hoge economische groei niet automatisch leidt tot hoge beursrendementen geldt dat lage economische groei - zoals door sommigen voor de komende jaren voor Europa en de Verenigde Staten verwacht - niet per definitie hoeft te leiden tot magere rendementen. Tevens geldt dat de afgelopen tien jaar van tegenvallende beursrendementen geen indicatie vormen voor slechte rendementen in de toekomst. In tegenstelling: een decennium met lage rendementen werd in het verleden nogal eens opgevolgd door een decennium met een bovengemiddeld rendement.
PAS OP MET DE BRIC-LANDEN
De BRIC-landen - een term die zoals u wellicht weet verwijst naar de landen Brazilië, Rusland, India en China - huisvesten 45 procent van de wereldbevolking, hebben de snelst groeiende economieën en beschikken binnenkort over het grootste aantal goed opgeleide jongeren ter wereld. De aandelenbeurzen van deze regio's behoren dit jaar tot de wereldwijd best presterende. Vandaar de interesse van veel beleggers om hiervan mee te profiteren. En rekent u er daarom maar alvast op dat heel wat banken hun beleggingsfondsen gericht op deze landen spoedig weer zullen beginnen te promoten...
Verwart u economische groei echter niet met de creatie van aandeelhouderswaarde - die een hogere beurs zou rechtvaardigen. Eerder wezen we hier op de groei van de luchtvaartindustrie, waarbij voor de aandeelhouder geen enkele waarde gecreëerd werd. Voor de auto-industrie, en eigenlijk ook voor een land als Japan in de jaren '80, geldt in grote lijnen hetzelfde verhaal; sterke groei maar amper creatie van aandeelhouderswaarde.
Een van de interessantere manieren om te profiteren van groei elders is het kopen van redelijk gewaardeerde kwaliteitsbedrijven met sterke competitieve posities. Grote Westerse multinationals zullen naar verwachting sterk weten te profiteren van nieuwe afzetmarkten die voor hun producten ontstaan. Het beschikken over een sterke competitieve positie - bijvoorbeeld in de vorm van sterke merken of uitgebreide distributienetwerken - is hierbij zoals aangeven absoluut essentieel.
Het kopen van aandelen of aandelenfondsen enkel en alleen omdat sprake is van groei in een bepaalde regio, omdat beurzen aldaar recentelijk gestegen zijn of omdat veel andere beleggers hetzelfde doen, is vaak een recept voor mislukking. Voor beginnende beleggers een te begrijpen beginnersfout, meer ervaren beleggers zouden beter moeten weten...
Met vriendelijke groet,
Hendrik Oude Nijhuis
http://www.warrenbuffett.nl
Een recente studie van de Amerikaanse bank PNC heeft nog maar eens bevestigd dat er amper samenhang is tussen economische groei en beursrendement. In deze studie werden 16 landen onderzocht, gedurende een periode van 101 jaar. Een voor de hand liggende oorzaak van deze beperkte samenhang is dat beleggers vaak al op economische groei geanticipeerd hebben: waar hoge groei verwacht wordt zijn de waarderingen reeds hoog, waar amper groei verwacht wordt juist laag.
Ook kan het zijn dat de economische groei zich simpelweg niet vertaalt in rendement voor de aandeelhouder - maar juist in 'rendement' voor de consument of de overheid. Een voorbeeld hiervan op industrieniveau vormt de luchtvaartindustrie – deze is de afgelopen honderd jaar zeer fors gegroeid en heeft de consument veel goeds gebracht, maar heeft haar aandeelhouders in totaliteit toch enkel geld gekost...
Een ander punt waar we hier op willen wijzen betreft het feit dat veel effectenbeurzen gedomineerd worden door grote, wereldwijd opererende ondernemingen. Het enkel beoordelen van de economische groei op de thuismarkt is dan vaak maar weinig relevant. Zo behaalt een van oorsprong Amerikaanse onderneming als Nike inmiddels meer dan de helft van haar omzet buiten de Verenigde Staten, voor Coca-Cola gaat het inmiddels al om driekwart van de omzet.
Waar hoge economische groei niet automatisch leidt tot hoge beursrendementen geldt dat lage economische groei - zoals door sommigen voor de komende jaren voor Europa en de Verenigde Staten verwacht - niet per definitie hoeft te leiden tot magere rendementen. Tevens geldt dat de afgelopen tien jaar van tegenvallende beursrendementen geen indicatie vormen voor slechte rendementen in de toekomst. In tegenstelling: een decennium met lage rendementen werd in het verleden nogal eens opgevolgd door een decennium met een bovengemiddeld rendement.
PAS OP MET DE BRIC-LANDEN
De BRIC-landen - een term die zoals u wellicht weet verwijst naar de landen Brazilië, Rusland, India en China - huisvesten 45 procent van de wereldbevolking, hebben de snelst groeiende economieën en beschikken binnenkort over het grootste aantal goed opgeleide jongeren ter wereld. De aandelenbeurzen van deze regio's behoren dit jaar tot de wereldwijd best presterende. Vandaar de interesse van veel beleggers om hiervan mee te profiteren. En rekent u er daarom maar alvast op dat heel wat banken hun beleggingsfondsen gericht op deze landen spoedig weer zullen beginnen te promoten...
Verwart u economische groei echter niet met de creatie van aandeelhouderswaarde - die een hogere beurs zou rechtvaardigen. Eerder wezen we hier op de groei van de luchtvaartindustrie, waarbij voor de aandeelhouder geen enkele waarde gecreëerd werd. Voor de auto-industrie, en eigenlijk ook voor een land als Japan in de jaren '80, geldt in grote lijnen hetzelfde verhaal; sterke groei maar amper creatie van aandeelhouderswaarde.
Een van de interessantere manieren om te profiteren van groei elders is het kopen van redelijk gewaardeerde kwaliteitsbedrijven met sterke competitieve posities. Grote Westerse multinationals zullen naar verwachting sterk weten te profiteren van nieuwe afzetmarkten die voor hun producten ontstaan. Het beschikken over een sterke competitieve positie - bijvoorbeeld in de vorm van sterke merken of uitgebreide distributienetwerken - is hierbij zoals aangeven absoluut essentieel.
Het kopen van aandelen of aandelenfondsen enkel en alleen omdat sprake is van groei in een bepaalde regio, omdat beurzen aldaar recentelijk gestegen zijn of omdat veel andere beleggers hetzelfde doen, is vaak een recept voor mislukking. Voor beginnende beleggers een te begrijpen beginnersfout, meer ervaren beleggers zouden beter moeten weten...
Met vriendelijke groet,
Hendrik Oude Nijhuis
http://www.warrenbuffett.nl
