Over de kromheid der dingen

Een tijdje terug schreven we een bericht getiteld 'Over de zegeningen van de vrije markt'. We stelden dat door de vrije markt, als ware het een onzichtbare hand, meer welvaart en vooruitgang is geboekt dan door welk ander politiek of religieus systeem dan ook.

Daarmee bleek lang niet iedereen het eens: "Onderwijs, gezondheidszorg en wegen moeten in ieder geval gratis blijven", aldus een van de ontvangen reacties. Een opmerkelijke stelling, zeker voor wie enigszins bekend is met de werkelijke bedragen die hiermee gemoeid zijn.

Een stap verder...
Toch stellen sommigen liever wel degelijk paal en perk aan de vrije markt. Bijvoorbeeld daar waar het gaat om de handel in organen. Zo is het een persoon in vrijwel ieder land ter wereld verboden één van zijn twee gezonde nieren te verkopen. Zelfs in de als kapitalistisch bekend staande Verenigde Staten.

Het was in 1984 parlementslid Al Gore die een wetsvoorstel indiende waarmee een gevangenisstraf van vijf jaar werd gezet op de verkoop van organen. Het Amerikaanse congres kon niet enthousiaster reageren: de wet werd met 396 tegen 6 stemmen aangenomen.

Een nier weggeven aan iemand wordt gezien als een goede daad, dezelfde nier verkopen blijkbaar als een misdrijf.

Consequenties
Consequentie van het verbod op de vrije handel in organen vormen wachtlijsten. In de Verenigde Staten maar evenzo in Europa en ook specifiek in Nederland. Enkel in de Verenigde Staten wachten 74.000 personen op een niertransplantatie. Deze patiënten brengen vele pijnlijke, uitputtende en eveneens kostbare uren door aan dialyseapparaten.

Maar zelfs de beste dialyseapparaten zijn lang zo goed niet als een echte, gezonde nier. Door het gebrek aan donornieren overlijden enkel in de Verenigde Staten iedere dag 17 personen. Ruim 6.000 op jaarbasis dus. Dat geeft toch een wat bittere nasmaak aan het door sommigen zo gevierde verbod op de handel in organen.

Voldoende aanbod
Toch is er in theorie voldoende aanbod. Ene Ruth Sparrow uit St. Petersburg in Florida plaatste onlangs een advertentie: "Te koop: goedwerkende nier voor $ 30.000,- of voor het hoogste bod." Ze ontving een aantal serieuze telefoontjes maar toen ze de advertentie nogmaals wilde plaatsen werd deze geweigerd en kreeg ze de waarschuwing dat ze gearresteerd zou kunnen worden.

Blijkbaar is het uit den boze dat donoren vergoed worden voor het ongemak en het risico dat zij lopen bij het afstaan van organen.

Opmerkelijk genoeg blijkt er één land te bestaan waar het betalen voor organen wel is toegestaan. De wachtlijsten zijn hier als sneeuw voor de zon verdwenen. Een nier kost er ongeveer $ 3.000,-. Welk uiterst kapitalistische land dit dan wel niet is? Iran...

Immoreel?
Vindt u het immoreel een orgaan te verkopen? Doet u dat dan vooral niet. Er is niemand die u daartoe zal verplichten. Er zijn wel meer wettelijk toegestane zaken die door sommigen als immoreel worden beschouwd.

Maar eigenlijk is het toch absurd dat enkel al in de Verenigde Staten iedere dag 17 nierpatiënten moeten sterven? Enkel en alleen omdat sommigen blijkbaar een hekel hebben aan de vrije markt.

Om af te sluiten met de woorden van een nierpatiënt vlak voor zijn overlijden als gevolg van het gebrek aan een donornier: "De artsen verdienen geld aan een niertransplantatie, de ziekenhuizen verdienen geld en de niertransplantatieorganisaties verdienen geld. Iedereen krijgt iets, behalve de donor zelf!"

Dit bericht is geïnspireerd op het artikel 'Hating Free Enterprise' van John Stossel:
http://townhall.com/columnists/JohnStossel/2008/01/16/hating_free_enterprise

Hendrik Oude Nijhuis
Warrenbuffet.nl