Moeten de bonusen van Wall Street naar de Lobbyisten
Wanneer er in de financiële wereld bonussen moeten toegekend worden, dan mogen vooral de lobbyisten van Wall Street daarop de grootste aanspraak maken. Dat zegt James Pethokoukis, financieel columnist bij ThompsonReuters. De lobbyisten hebben er volgens Pethokoukis immers in grote mate voor gezorgd dat de grote Amerikaanse banken niet werden ontmanteld en er ook geen nieuwe strikte limieten werden opgelegd aan hun activiteiten. Bovendien moeten de kredietverstrekkers in de Verenigde Staten misschien wel met een nieuwe regulator afrekenen, maar diens macht blijft volgens Pethokoulis bijzonder oppervlakkig. Al die verwezenlijkingen heeft de Amerikaanse financiële wereld volgens de financieel columnist vooral te danken aan zijn lobbyisten, die erin geslaagd zijn strenge voorstellen gevoelig te laten afzwakken.
"De banksector besefte heel goed dat er na de kredietcrisis - die tot de grootste recessie sinds de Grote Depressie uit de jaren dertig van de vorige eeuw heeft geleid - vanuit de overheid onvermijdelijk een hervorming zou worden opgelegd," merkt Pethokoukis op. "Er werden dan ook geen pogingen ondernomen om die hervorming tegen te houden, maar alle middelen werden ingezet om de veranderingen in een vorm te laten gieten die voor de sector aanvaardbaar was. De manier waarop het Amerikaanse Congres de problematiek heeft benaderd, lijkt alvast aan te geven dat de sector die strategie ook tot een goed einde heeft kunnen brengen. Dat is te danken aan het succesvol inschakelen van zijn lobbyisten." Pethokoukis stelt daarbij dat het werk van de lobbyisten er onder meer in slaagde om de verhoopte macht van het Consumer Financial Protection Agency af te zwakken.
Met de oprichting van het Consumer Financial Protection Agency wou de Amerikaanse regering een machtig en onafhankelijk orgaan in het leven roepen dat de financiële sector onder een strikte controle moest houden. "Maar in het Amerikaanse Congres werd die macht steeds verder uitgehold," benadrukt Pethokoukis. "Daar werd immers voorgesteld dat het agentschap een onderdeel zou vormen van het Amerikaanse ministerie van financiële zaken en met andere regulatoren zou moeten overleggen vooraleer sancties zouden kunnen worden opgelegd aan financiële bedrijven. De republikeinen stelden zelfs voor om het nieuwe agentschap onder te brengen bij de Federal Deposit Insurance Corporation (FDIC) of de Federal Reserve ." In al die voorstellen bleef van de onafhankelijkheid en de daadkracht van het agentschap volgens Pethokoukis niet veel meer over. Hij voegt er aan toe dat ook het lobbywerk ook andere voorstellen voor een striktere regelgeving voor de financiële sector kon uithollen of laten schrappen. (MH)
"De banksector besefte heel goed dat er na de kredietcrisis - die tot de grootste recessie sinds de Grote Depressie uit de jaren dertig van de vorige eeuw heeft geleid - vanuit de overheid onvermijdelijk een hervorming zou worden opgelegd," merkt Pethokoukis op. "Er werden dan ook geen pogingen ondernomen om die hervorming tegen te houden, maar alle middelen werden ingezet om de veranderingen in een vorm te laten gieten die voor de sector aanvaardbaar was. De manier waarop het Amerikaanse Congres de problematiek heeft benaderd, lijkt alvast aan te geven dat de sector die strategie ook tot een goed einde heeft kunnen brengen. Dat is te danken aan het succesvol inschakelen van zijn lobbyisten." Pethokoukis stelt daarbij dat het werk van de lobbyisten er onder meer in slaagde om de verhoopte macht van het Consumer Financial Protection Agency af te zwakken.
Met de oprichting van het Consumer Financial Protection Agency wou de Amerikaanse regering een machtig en onafhankelijk orgaan in het leven roepen dat de financiële sector onder een strikte controle moest houden. "Maar in het Amerikaanse Congres werd die macht steeds verder uitgehold," benadrukt Pethokoukis. "Daar werd immers voorgesteld dat het agentschap een onderdeel zou vormen van het Amerikaanse ministerie van financiële zaken en met andere regulatoren zou moeten overleggen vooraleer sancties zouden kunnen worden opgelegd aan financiële bedrijven. De republikeinen stelden zelfs voor om het nieuwe agentschap onder te brengen bij de Federal Deposit Insurance Corporation (FDIC) of de Federal Reserve ." In al die voorstellen bleef van de onafhankelijkheid en de daadkracht van het agentschap volgens Pethokoukis niet veel meer over. Hij voegt er aan toe dat ook het lobbywerk ook andere voorstellen voor een striktere regelgeving voor de financiële sector kon uithollen of laten schrappen. (MH)
