De Oscar voor de grootste verliezer van de Griekse crisis gaat naar...
Peter houdt er niet van te worden bestolen om Paul te kunnen betalen. Op die manier omschrijft de Wall Street Journal de situatie in de eurozone, waar Hans wordt bestolen -hij heeft niet eens de keuze- om de zorgeloze Stavros te betalen. De kans is groot dat Hans straks nog eens bestolen wordt om ook José en João te betalen. Maar hoe je het ook draait of keert, iemand moet de rekening betalen. En daarvoor zijn -net als bij de genomineerden voor een Oscar- een paar kandidaten:
•Al wie geld heeft geleend aan de zogenaamde Club Med-landen (Griekenland, Spanje, Italië, Portugal), met inbegrip van banken in Europa en de VS.
•Banken en fondsen die zaken doen met de Club Med-schuldeisers.
•Europese en Amerikaanse belastingbetalers, die de kassen van het IMF spekken.
•Mensen die spaargeld en pensioentjes hebben, en dadelijk te horen krijgen dat de ECB geld gaat bijdrukken om de schuldenlanden tegemoet te komen, omdat de markten dat niet willen doen (tenminste niet aan de interestvoeten die de schuldenaars bereid zijn te betalen).
Maar in tegenstelling tot de Oscars is dit geen prijsuitreiking. Europa maakte dankzij de EU een einde aan eeuwen van bloedige confrontaties tussen de lidstaten. Het Europees project is dus het verdedigen waard en Europese politici zullen alles in het werk stellen om te vermijden dat Duitsland opnieuw solo zijn gangen gaat. Indien de euro faalt, eerder dan er in slaagt nieuwe landen aan te trekken, zal ook het Europese project worden begraven. Voor Frankrijk komt een herstructurering van de Europese schulden neer op een gemiste kans om de Verenigde Staten van Europa dichterbij te brengen. Daarvoor moet enkel nog de vraag worden beantwoord welke vorm van centrale controle wenselijk is en welke straffen kunnen worden opgelegd aan eurozondaars - boetes, verlies van stemrecht, uitstoting uit de eurozone...
Economen zien dat anders. Griekenland redden heeft andere lidstaten duidelijk gemaakt dat hoe klein ze ook zijn, ze voor de eurocraten nog altijd belangrijk genoeg zijn om ze niet failliet te laten gaan. Maar indien euroland de Griekse schulden gaat betalen, worden die schulden gewoon getransfereerd van Athene naar Europa. Je kan geen schuld afbetalen door geld te lenen om ze af te betalen. Je kan enkel de interestlasten verlagen door investeerders te garanderen dat Griekse stakers worden gedekt door onwillige Duitsers. Doch de markten geven aan dat de eurocratie de Dag des Oordeels enkel voor zich uitschuift: Noord-Europa heeft niet genoeg geld om Zuid-Europa nog lang te ondersteunen. De rekening komt dus straks terecht bij zij die vandaag de Griekse schulden betalen. En die zullen het geweten hebben, want een verlies van 30% bij de herstructurering van die schulden is het percentage dat vandaag in Brussel de ronde doet... Tenzij de ECB geld begint bij te drukken om de schulden te betalen, wat de waarde van de euro volgens John Taylor van de universiteit van Stanford zou doen dalen tot om en bij 1,10 Amerikaanse dollar. Verder heeft een lage dollar ook veel voordelen: de export floreert. Spanje's Banco Santander , Frankrijks Groupe Danone en het Duitse Siemens en BMW doen gouden zaken.
Doch dat biedt slechts tijdelijk opluchting: zolang geen fundamentele hervormingen worden doorgevoerd en schulden worden afgeschreven zullen speculanten verder als schuldigen worden aangeduid. Toch wacht de Europese lifestyle-supermacht de volgende jaren enkel besparingen en vertraagde of helemaal geen economische groei.
Express.be
•Al wie geld heeft geleend aan de zogenaamde Club Med-landen (Griekenland, Spanje, Italië, Portugal), met inbegrip van banken in Europa en de VS.
•Banken en fondsen die zaken doen met de Club Med-schuldeisers.
•Europese en Amerikaanse belastingbetalers, die de kassen van het IMF spekken.
•Mensen die spaargeld en pensioentjes hebben, en dadelijk te horen krijgen dat de ECB geld gaat bijdrukken om de schuldenlanden tegemoet te komen, omdat de markten dat niet willen doen (tenminste niet aan de interestvoeten die de schuldenaars bereid zijn te betalen).
Maar in tegenstelling tot de Oscars is dit geen prijsuitreiking. Europa maakte dankzij de EU een einde aan eeuwen van bloedige confrontaties tussen de lidstaten. Het Europees project is dus het verdedigen waard en Europese politici zullen alles in het werk stellen om te vermijden dat Duitsland opnieuw solo zijn gangen gaat. Indien de euro faalt, eerder dan er in slaagt nieuwe landen aan te trekken, zal ook het Europese project worden begraven. Voor Frankrijk komt een herstructurering van de Europese schulden neer op een gemiste kans om de Verenigde Staten van Europa dichterbij te brengen. Daarvoor moet enkel nog de vraag worden beantwoord welke vorm van centrale controle wenselijk is en welke straffen kunnen worden opgelegd aan eurozondaars - boetes, verlies van stemrecht, uitstoting uit de eurozone...Economen zien dat anders. Griekenland redden heeft andere lidstaten duidelijk gemaakt dat hoe klein ze ook zijn, ze voor de eurocraten nog altijd belangrijk genoeg zijn om ze niet failliet te laten gaan. Maar indien euroland de Griekse schulden gaat betalen, worden die schulden gewoon getransfereerd van Athene naar Europa. Je kan geen schuld afbetalen door geld te lenen om ze af te betalen. Je kan enkel de interestlasten verlagen door investeerders te garanderen dat Griekse stakers worden gedekt door onwillige Duitsers. Doch de markten geven aan dat de eurocratie de Dag des Oordeels enkel voor zich uitschuift: Noord-Europa heeft niet genoeg geld om Zuid-Europa nog lang te ondersteunen. De rekening komt dus straks terecht bij zij die vandaag de Griekse schulden betalen. En die zullen het geweten hebben, want een verlies van 30% bij de herstructurering van die schulden is het percentage dat vandaag in Brussel de ronde doet... Tenzij de ECB geld begint bij te drukken om de schulden te betalen, wat de waarde van de euro volgens John Taylor van de universiteit van Stanford zou doen dalen tot om en bij 1,10 Amerikaanse dollar. Verder heeft een lage dollar ook veel voordelen: de export floreert. Spanje's Banco Santander , Frankrijks Groupe Danone en het Duitse Siemens en BMW doen gouden zaken.
Doch dat biedt slechts tijdelijk opluchting: zolang geen fundamentele hervormingen worden doorgevoerd en schulden worden afgeschreven zullen speculanten verder als schuldigen worden aangeduid. Toch wacht de Europese lifestyle-supermacht de volgende jaren enkel besparingen en vertraagde of helemaal geen economische groei.
Express.be
