In varietate concordia ?
NVA is de grote winnaar van de verkiezingen geworden, en in een klap ook de grootste politieke partij van het land. In Wallonië wint de PS vijf zetels. Daardoor is het net niet de grootste, maar samen met de SP.A (die goed stand houdt) wel de grootste politieke familie. Hoe deze twee winnaars elkaar gaan vinden op communautair vlak, een band smeden, en tegelijkertijd elkaars verscheidenheid gaan respecteren, is een ander verhaal. Di Rupo en De Wever zullen niet alleen over het communautaire moeten onderhandelen, maar ook over de manier waarop de staat zal moeten bezuinigen.
Voorlopig is er geen specifieke nervositeit op de rentemarkten geweest rond de Belgische situatie. Wel bracht de Angelsaksische pers de argumenten naar voren die we ondertussen voldoende kennen. Maar de Belgische renteverschillen dansten op en neer met de golven van de spanningen in de eurozone, niet zozeer omwille van specifieke Belgische problemen.
Dit hoeft niet onmiddellijk te veranderen. Vanaf 1 juli zal er echter meer aandacht zijn voor ons land, aangezien ons land het voorzitterschap van de EU zal waarnemen.
Maar tot nu toe is er geen sprake van oplopende spanningen, niet op de rentemarkten en ook niet tussen de politieke tenoren. Verrassend weinig zelf: De Wever heeft verzoenende taal gesproken, en de hand naar Di Rupo uitgestoken. Die laatste voelt veel voor het onverwachte en nakende premierschap, dat ook hij in een milde bui is. Zo zou het wel eens kunnen dat Bart De Wever zijn voorliefde voor Latijnse spreuken zal kunnen aanvullen met “In varietate concordia”. Eenheid in verscheidenheid. In dat ideale scenario zal er ook geen “DiWever”-spread te bespeuren zijn op de financiële markten. De internationale beleggers zouden hun hart kunnen ophalen dat ze de complexe Belgische situatie opnieuw kunnen laten rusten, en kunnen zich dan volop richten op eenvoudigere en grotere probleemlanden zoals Spanje, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten.
Econoshock.be
Voorlopig is er geen specifieke nervositeit op de rentemarkten geweest rond de Belgische situatie. Wel bracht de Angelsaksische pers de argumenten naar voren die we ondertussen voldoende kennen. Maar de Belgische renteverschillen dansten op en neer met de golven van de spanningen in de eurozone, niet zozeer omwille van specifieke Belgische problemen.
Dit hoeft niet onmiddellijk te veranderen. Vanaf 1 juli zal er echter meer aandacht zijn voor ons land, aangezien ons land het voorzitterschap van de EU zal waarnemen.
Maar tot nu toe is er geen sprake van oplopende spanningen, niet op de rentemarkten en ook niet tussen de politieke tenoren. Verrassend weinig zelf: De Wever heeft verzoenende taal gesproken, en de hand naar Di Rupo uitgestoken. Die laatste voelt veel voor het onverwachte en nakende premierschap, dat ook hij in een milde bui is. Zo zou het wel eens kunnen dat Bart De Wever zijn voorliefde voor Latijnse spreuken zal kunnen aanvullen met “In varietate concordia”. Eenheid in verscheidenheid. In dat ideale scenario zal er ook geen “DiWever”-spread te bespeuren zijn op de financiële markten. De internationale beleggers zouden hun hart kunnen ophalen dat ze de complexe Belgische situatie opnieuw kunnen laten rusten, en kunnen zich dan volop richten op eenvoudigere en grotere probleemlanden zoals Spanje, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten.
Econoshock.be
