België is Europa in miniatuur; en dat voorspelt weinig goeds
België is Europa in miniatuur. En dat voorspelt weinig goeds. Craig Pirrong van The Streetwise Professor en The Economists' Charlemagne vergelijken de Europese problemen met die van ons land. De gelijkenissen zijn treffend. België staat model voor een nieuw soort Europa, waarin de verschillen tussen noord en zuid de economische en politieke integratie ondermijnen. Jarenlang dachten Belgen dat hun land een Europese superstaat zou worden die alle macht bij de regio's zou neerzetten waarbij de natie ergens in het midden als een lege schelp zou blijven hangen. Maar Europa koos een andere kant. Naties verweerden zich en zijn alomaanwezig; nationale leiders beheersen de Europese politiek.
Het door de andere taalgemeenschap subsidiëren van een op cultureel en linguïstisch vlak verschillend landsgedeelte blijft een moeilijke oefening, vooral in economisch harde tijden.
Net als in België, gebeurt dit vandaag in gans Europa. De rijke en vrij zuinige noord-Europeanen habben geen zin meer om nog langer de verkwistingsdrift van het zuiden te financieren. Dezelfde redenen die vandaag de Belgen uit elkaar drijven, dreigen ook Europa te doen splitsen. Wie Europa in miniatuur aan het werk wil zien, moet naar België kijken, schrijft Pirrong.
België is een stervende natie en daarvoor zijn een reeks redenen, maar het gebrek aan nationale democratie is misschien wel de belangrijkste. 4 decennia geleden werden de politieke partijen, net als de kiesdistricten, gesplitst. Inwoners van het zuidelijke landsgedeelte die in België geloven, kunnen niet tegen Bart De Wever stemmen. Kiezers in Vlaanderen, die bezorgd zijn om begrotingstekorten kunnen niets doen om de uitgave-zieke Elio Di Rupo af te straffen.
Dit democratische deficit bestaat evenzeer in Europa: Duitsland wordt bekritiseerd omdat het strafmaatregelen wil invoeren voor fiscale delinquenten in de eurozone. Sommige zeggen dat Duitsland geobsedeeerd is met financiële stabiliteit; anderen vinden Duitsland een egoïstische pestkop. Maar straks moeten de Duisters waarschijnlijk Griekenland en Spanje redden zonder dat ze de minste kans krijgen om een Spaanse of Griekse regering in het zadel te helpen die hervormingen gunstig gezind is.
Europa-dromers pleiten voor een soort van fiscale-transfer unie gebouwd op de legimiteit van het Europees Parlement. Maar in de echte wereld geven de kiezers geen moer om wie hen in Europa vertegenwoordigt. Eens Europa een pan-Europese politiek voert, zullen allerlei fiscale en budgettaire samnewerkingsverbanden mogelijk worden, aldus diezelfde dromers. Vraag dat maar aan België, besluit The Economist: een land van 10 miljoen mensen dat worstelt om een pan-Belgische politiek te realiseren.
Express.be
Het door de andere taalgemeenschap subsidiëren van een op cultureel en linguïstisch vlak verschillend landsgedeelte blijft een moeilijke oefening, vooral in economisch harde tijden.
Net als in België, gebeurt dit vandaag in gans Europa. De rijke en vrij zuinige noord-Europeanen habben geen zin meer om nog langer de verkwistingsdrift van het zuiden te financieren. Dezelfde redenen die vandaag de Belgen uit elkaar drijven, dreigen ook Europa te doen splitsen. Wie Europa in miniatuur aan het werk wil zien, moet naar België kijken, schrijft Pirrong.
België is een stervende natie en daarvoor zijn een reeks redenen, maar het gebrek aan nationale democratie is misschien wel de belangrijkste. 4 decennia geleden werden de politieke partijen, net als de kiesdistricten, gesplitst. Inwoners van het zuidelijke landsgedeelte die in België geloven, kunnen niet tegen Bart De Wever stemmen. Kiezers in Vlaanderen, die bezorgd zijn om begrotingstekorten kunnen niets doen om de uitgave-zieke Elio Di Rupo af te straffen.
Dit democratische deficit bestaat evenzeer in Europa: Duitsland wordt bekritiseerd omdat het strafmaatregelen wil invoeren voor fiscale delinquenten in de eurozone. Sommige zeggen dat Duitsland geobsedeeerd is met financiële stabiliteit; anderen vinden Duitsland een egoïstische pestkop. Maar straks moeten de Duisters waarschijnlijk Griekenland en Spanje redden zonder dat ze de minste kans krijgen om een Spaanse of Griekse regering in het zadel te helpen die hervormingen gunstig gezind is.
Europa-dromers pleiten voor een soort van fiscale-transfer unie gebouwd op de legimiteit van het Europees Parlement. Maar in de echte wereld geven de kiezers geen moer om wie hen in Europa vertegenwoordigt. Eens Europa een pan-Europese politiek voert, zullen allerlei fiscale en budgettaire samnewerkingsverbanden mogelijk worden, aldus diezelfde dromers. Vraag dat maar aan België, besluit The Economist: een land van 10 miljoen mensen dat worstelt om een pan-Belgische politiek te realiseren.
Express.be
