"Risicomodellen zijn incapabel"
Traditionele risicobeheersingstechnieken schieten simpelweg om toekomstige risico’s goed in kaart te kunnen brengen aldus Leon Metzger van de Amerikaanses universiteit Yale tijdens het eerste Waterside congres in het Muziekgebouw het IJ te Amsterdam. “Er bestaan simpelweg geen optimale technieken om risico’s te kunnen beoordelen,” aldus de Amerikaan. Metzger sluit zich met zijn bevindingen aan bij zijn collega en sympathisant Nassim Taleb (auteur o.a. van de bestsellers Fooled by Randomness en de Zwarte Zwaan).
Verkeerde inputs risicomodellen
Bijna alle riscomanagementmodellen zijn nog gebaseerd op de veronderstelling van een normale verdeling van rendementen. En dit terwijl rendementen op de financiële markten allesbehalve normaal verdeeld zijn aldus de professor. Zo is de op de normaalverdeling gebaseerde standaarddeviatie nog steeds een belangrijk onderdeel van veel modellen. Als voorbeeld noemde Metzger de Sharpe ratio; de waarde van deze ratio die het rendement voor risico’s corrigeert is daarom ook vrij beperkt. Volgens Metzger verafschuwt Nassim Taleb risicomodellen zoals value at risk (var) nog het meest. Volgens Taleb kunnen al deze modellen direct de prullenbak in want ze gaan uit van stabiele parameters die er in de werkelijkheid nooit zullen zijn.
Stoomwals-strategieën
Metzger gaf ook aan dat we ons niet moeten laten leiden door op het oog stabiele rendementen. Strategieën die een stabiel rendement kunnen onder water enorm veel risico’s herbergen. Stoomwals-strategieën noemt de Amerikaan deze. Dit komt neer op het iedere keer een klein beetje geld ophalen vlak voor een aankomende stoomwals. Dit kan lang goed gaan maar uiteindelijk gaat het een keer mis. Dergelijke strategieën zijn er in alle beleggingscategorieën te vinden, dus ook in de vastrentende markten. Het grootste voorbeeld hiervan was Bernard Madoff . Deze oplichter toonde jarenlang met zijn fondsen te stabiel rendement en op basis van alleen al dit zouden er al bellen moeten gaan rinkelen aldus Metzger. Metzger noemt de Sharpe ratio’s hiervan dan ook onbetrouwbaar en spreekt dan ook “fake alpha” want de risico’s worden totaal onderschat.
Verkeerde inputs risicomodellen
Bijna alle riscomanagementmodellen zijn nog gebaseerd op de veronderstelling van een normale verdeling van rendementen. En dit terwijl rendementen op de financiële markten allesbehalve normaal verdeeld zijn aldus de professor. Zo is de op de normaalverdeling gebaseerde standaarddeviatie nog steeds een belangrijk onderdeel van veel modellen. Als voorbeeld noemde Metzger de Sharpe ratio; de waarde van deze ratio die het rendement voor risico’s corrigeert is daarom ook vrij beperkt. Volgens Metzger verafschuwt Nassim Taleb risicomodellen zoals value at risk (var) nog het meest. Volgens Taleb kunnen al deze modellen direct de prullenbak in want ze gaan uit van stabiele parameters die er in de werkelijkheid nooit zullen zijn.
Stoomwals-strategieën
Metzger gaf ook aan dat we ons niet moeten laten leiden door op het oog stabiele rendementen. Strategieën die een stabiel rendement kunnen onder water enorm veel risico’s herbergen. Stoomwals-strategieën noemt de Amerikaan deze. Dit komt neer op het iedere keer een klein beetje geld ophalen vlak voor een aankomende stoomwals. Dit kan lang goed gaan maar uiteindelijk gaat het een keer mis. Dergelijke strategieën zijn er in alle beleggingscategorieën te vinden, dus ook in de vastrentende markten. Het grootste voorbeeld hiervan was Bernard Madoff . Deze oplichter toonde jarenlang met zijn fondsen te stabiel rendement en op basis van alleen al dit zouden er al bellen moeten gaan rinkelen aldus Metzger. Metzger noemt de Sharpe ratio’s hiervan dan ook onbetrouwbaar en spreekt dan ook “fake alpha” want de risico’s worden totaal onderschat.
