Het Icesave Drama houdt de gedupeerde Icesave spaarders nog dagelijks bezig. Ondanks dat is vastgesteld dat zij zijn gediscrimineerd ten opzichte van de IJslandse spaarders (die wel hun spaargeld terug hebben gekregen) weigert IJsland hen te compenseren.
Referendum op komst
Met het tweede Icesave referendum, waar morgen (9 april) in IJsland over wordt gestemd, komt wellicht een einde aan het slepende conflict tussen IJsland en Nederland over de terugbetaling van 1.3 miljard Euro DGS geld. Een referendum dat erom gaat spannen, de voor- en tegenstanders houden elkaar in evenwicht.
Dat eind is zeker niet in zicht voor de 250 grotere spaarders, die met elkaar nog 25 miljoen Euro tegoed hebben uit IJsland. Zij strijden al 2 ½ jaar voor terugbetaling van hun spaargeld.
Inmiddels is in IJsland, maar ook in Nederland, in meerdere rapporten vastgesteld dat bij Landsbanki (de moeder van Icesave) de spaarders bewust zijn misleid. Ook het toezicht, o.a. door De Nederlandsche Bank, faalde jammerlijk. Er is bovendien vastgesteld dat sprake is van discriminatie tussen de IJslanders (die hun spaargeld al weer terugkregen) en de Nederlandse spaarders (die tot op de dag van vandaag op hun geld wachten).
“Het is om moedeloos van te worden. Aan alle kanten spreekt iedereen schande over wat er is gebeurd, maar als het op terugbetalen aankomt is niemand thuis. Een simpele spaarrekening is voor ons een nachtmerrie geworden”, stelt Gerard van Vliet, de woordvoerder van de spaarders, die zijn verenigd in Icesaving.
Volgens van Vliet, schrijver van het boek ‘Het Icesave Drama’, zijn de spaarders een regelrechte speelbal van toezichthouders en regeringen, waarbij ook Minister de Jager het jammerlijk laat afweten: “Nederlandse spaarders worden belazerd en openlijk gediscrimineerd, en dat kan allemaal, anno 2011, ongestraft gebeuren”.