Schaarste en prijsschommelingen brengen voedselvoorziening in gevaar
Volgens Rabobank staat de wereld de komende tien jaar een periode van toenemende schaarste in grondstoffen voor voedsel te wachten. Dit is tevens het begin van een fundamentele overgang in de wereldwijde Food & Agricultural sector. De prijzen van grondstoffen zullen verder stijgen en de volatiliteit zal toenemen. Dit is op zich geen nieuw fenomeen, maar wat er deze keer gebeurt is echt anders.
Dit alles staat in het rapport ‘The impact of Agricultural Price Volatility on Sourcing Strategies’ dat vandaag in Washington is gepresenteerd tijdens Rabobank’s Duisenberglezing bij de IMF en Wereldbank-jaarvergaderingen.
Te weinig productie
De wereldwijde voedselproductie kan de bevolkingsgroei niet bijhouden omdat de oogst van grondstoffen achterblijft. Tegelijkertijd is aanhoudend sprake van prijsvolatiliteit van die grondstoffen. Oplossingen voor de problemen ziet Rabobank in samenwerking tussen alle grote partijen in de productieketen, van kennisinstellingen tot handelaren en overheden en producenten.
Zij zullen, samen met de boeren, moeten inzetten op de verdubbeling van de productie op duurzame wijze. En dat met de helft water, landbouwgrond, fossiele brandstoffen, meststoffen en chemicaliën. Alleen dan is er in 2050 genoeg voedsel voor de totale wereldbevolking, die dan met 50% zal zijn gestegen tot 9 miljard.
Rabobank ziet nieuwe allianties ontstaan, maar daarnaast gaan overheden ook steeds vaker zelf hun eigen levering van grondstoffen regelen. Want hun burgers moeten wel te eten hebben. Als de schaarste ook na 2025 blijft bestaan, gaat dat veel geld kosten.
Vrije handel nodig
‘Daar waar landbouwgrond de meeste grondstoffen oplevert, moet bijvoorbeeld graan of soja verbouwd worden. Ik denk onder andere aan landen rond de Zwarte Zee en in West-Afrika’, stelt Sipko Schat, lid raad van bestuur Rabobank Groep. Hij voorziet dat we over 30 à 40 jaar gaan meemaken dat dat gebeurt. “Maar daarvoor zijn vrije handel en eerlijke verdelingsafspraken nodig en daarvan is op dit moment nog lang geen sprake.” Anders zal de primaire sector, oftewel de boeren, van alle kanten onder druk komen te staan. Zij dienen meer te krijgen voor hun producten. Daarvoor moet de verdeling in de ketenopbrengst eerlijker verlopen. Dat kan door mét de boeren gegarandeerde, duurzame productie- en afnameafspraken te maken.
De case studies in het rapport laten zien hoe producenten zich nu al actief bemoeien met de boeren om duurzame productie te garanderen. “Als zij gezamenlijk een paar stappen verder vooruit denken, is twee keer zoveel produceren met minder water en energie mogelijk. Daar geloven wij absoluut in.”
Voor opbrengstverhoging ziet Rabobank ook heil in technologische vooruitgang. “Het gaat over het welzijn van de wereld”, legt Schat uit. “Bij ons in het westen is er nu geen tekort, maar op lange termijn zal dat er wel komen als niet wordt geïnvesteerd in duurzame en efficiënte productie.”
Dit alles staat in het rapport ‘The impact of Agricultural Price Volatility on Sourcing Strategies’ dat vandaag in Washington is gepresenteerd tijdens Rabobank’s Duisenberglezing bij de IMF en Wereldbank-jaarvergaderingen.
Te weinig productie
De wereldwijde voedselproductie kan de bevolkingsgroei niet bijhouden omdat de oogst van grondstoffen achterblijft. Tegelijkertijd is aanhoudend sprake van prijsvolatiliteit van die grondstoffen. Oplossingen voor de problemen ziet Rabobank in samenwerking tussen alle grote partijen in de productieketen, van kennisinstellingen tot handelaren en overheden en producenten.
Zij zullen, samen met de boeren, moeten inzetten op de verdubbeling van de productie op duurzame wijze. En dat met de helft water, landbouwgrond, fossiele brandstoffen, meststoffen en chemicaliën. Alleen dan is er in 2050 genoeg voedsel voor de totale wereldbevolking, die dan met 50% zal zijn gestegen tot 9 miljard.
Rabobank ziet nieuwe allianties ontstaan, maar daarnaast gaan overheden ook steeds vaker zelf hun eigen levering van grondstoffen regelen. Want hun burgers moeten wel te eten hebben. Als de schaarste ook na 2025 blijft bestaan, gaat dat veel geld kosten.
Vrije handel nodig
‘Daar waar landbouwgrond de meeste grondstoffen oplevert, moet bijvoorbeeld graan of soja verbouwd worden. Ik denk onder andere aan landen rond de Zwarte Zee en in West-Afrika’, stelt Sipko Schat, lid raad van bestuur Rabobank Groep. Hij voorziet dat we over 30 à 40 jaar gaan meemaken dat dat gebeurt. “Maar daarvoor zijn vrije handel en eerlijke verdelingsafspraken nodig en daarvan is op dit moment nog lang geen sprake.” Anders zal de primaire sector, oftewel de boeren, van alle kanten onder druk komen te staan. Zij dienen meer te krijgen voor hun producten. Daarvoor moet de verdeling in de ketenopbrengst eerlijker verlopen. Dat kan door mét de boeren gegarandeerde, duurzame productie- en afnameafspraken te maken.
De case studies in het rapport laten zien hoe producenten zich nu al actief bemoeien met de boeren om duurzame productie te garanderen. “Als zij gezamenlijk een paar stappen verder vooruit denken, is twee keer zoveel produceren met minder water en energie mogelijk. Daar geloven wij absoluut in.”
Voor opbrengstverhoging ziet Rabobank ook heil in technologische vooruitgang. “Het gaat over het welzijn van de wereld”, legt Schat uit. “Bij ons in het westen is er nu geen tekort, maar op lange termijn zal dat er wel komen als niet wordt geïnvesteerd in duurzame en efficiënte productie.”
