De constructie van Solvency 2 is een stap in de goede richting maar er mankeert nog een hoop aan. Er is teveel focus voor de korte termijn risico’s van de lange termijn verplichtingen was de algemene conclusie van het ALM-congres in Amstelveen dat door de VBA werd georganiseerd. De focus op een stringenter risicobeleid is een goede stap in de richting maar anderzijds is er nog voldoende waar over gediscussieerd kan worden. ”De media heeft het dagelijks vrijwel alleen maar over de manco’s van het gebruik van de variabele rekenrente als verdisconteringsvoet terwijl er nog veel meer oorzaken van de problemen zijn” aldus Jan Koeman van het ministerie SZW. Koeman stipte verder de generatie-effecten aan die niet afhankelijk zijn van de rente. Daarnaast hekelde Koeman de communicatie over het naderende pensioenakkoord. Vanuit heel veel kanten en dus uit meerdere optieken wordt hier over bericht en dit zorgt alleen maar voor ruis en subjectiviteit aldus hem.
Dekkingsgraden schieten omlaag
Tom Veerman van Triple A Risk Finance gaf aan dat Solvency 2 in de verste verte niet te vergelijken is met Basel 2. Veerman illustreerde dit met de enorme impact op de dekkingsgraden wanneer er met Solvency 2 gerekend zou worden. Grosso modo zullen de dekkingen van de levensverzekeraars van 260 naar 150 procent dalen. Bij Schade dalen de dekkingen volgens Solvency 2 van 336 naar 178 procent. En ook bij zorg klappen dan de dekkingen in elkaar: van 260 naar 162 procent. Deze cijfers van onderzoeken door de Nederlandsche Bank in maart 2011.
Er komen dan dus veel verschillen qua duration: de verplichtingen hebben een hogere rentegevoeligheid dan de obligaties die het moeten verdienen die ook nog eens volgens Solvency 2 op dagbasis gewaardeerd moeten worden. Ook Julius van Halewijn van Blue Sky Deutschland Group herkende zich veel in de beperkingen van de markten. Als voorbeeld gaf hij aan de zeer lage liquiditeit van de inflation-linked bonds. Hedgen voor indexatie wordt dus al snel problematisch aldus hem. ”Wanneer partijen als APG en PGGM hier in fors in stappen dan drijven ze hun eigen prijzen zeer fors op” aldus van Halewijn.
Verder zijn er nog veel open vragen zoals hoe het sterftecijfer en het langlevenrisico gedefinieerd moeten worden. ”Hier is absoluut geen consensus over” aldus de actuaris. \