Financiële repressie houdt aan, belang van dividendrendement neemt toe

De tekenen van financiële repressie worden sterker. De kloof tussen schuldenlanden en landen die geld uitlenen neemt toe en de wending ten goede op de aandelenmarkten is broos, mede door onzekerheden als gevolg van politieke ontwikkelingen en de ontwikkeling van de olieprijs. Dit zijn enkele van de belangrijkste conclusies die Allianz Global Investors (AllianzGI) trekt in de nieuwe Global Strategic Outlook. De vermogensbeheerder stelt dat beleggers tegen de achtergrond van deze ontwikkelingen hun aandacht zouden kunnen verleggen naar dividendrendement en duurzame dividendgroei.

“De bewijzen dat zich allerlei vormen van financiële repressie voltrekken nemen toe, en niet alleen in Europa. Alle maatregelen die eraan bijdragen dat de rente laag blijft en dus ook dat het rendement op staatsobligaties kunstmatig laag blijft, zijn vormen van financiële repressie,” aldus Stefan Hofrichter, Chief Economist van AllianzGI.

Tot de tekenen van financiële repressie rekent AllianzGI een inflatie van boven de 2% en negatieve rendementen in de Verenigde Staten en Europa. Het aankopen van staatsobligaties door alle grote centrale banken, met verstoorde obligatiekoersen als gevolg en het bevoordelen van staatsobligaties door verschillende vormen van regelgeving, zoals beperking op het verplaatsen van kapitaal naar het buitenland en het kwalificeren van staatsobligaties als een ‘laag risico’- categorie.

Minder risico met obligaties

Voor obligatiebeleggers zijn de gevolgen duidelijk: het neerwaarts risico voor nominale rendementen is gering, terwijl de reële rendementen uiterst laag en mogelijk zelfs negatief zijn. Voor aandelenbeleggers zijn de consequenties op dit moment moeilijker te overzien, stelt Hofrichter. “Als andere factoren ongewijzigd blijven, dan kunnen de door regeringen kunstmatig laag gehouden rentestanden en rendementen leiden tot een verkeerde aanwending van kapitaal en een lagere groei. In Europa zijn de koers/winstverhoudingen naar historische maatstaven laag - en veel lager dan in de VS - maar ook weer niet op een niveau dat een stijging onvermijdelijk is. Wij denken daarom dat beleggers zich minder moeten richten op de groei van de koers/winstverhouding en meer op dividendrendement en duurzame dividendgroei.”

Kwetsbaar herstel

De introductie van de driejarige herfinancieringsoperatie (LTRO’s) voor banken door de Europese Centrale Bank is in de afgelopen maanden een belangrijke katalysator geweest van de stijgende vraag naar aandelen en de dalende volatiliteit op de aandelenmarkt. Voortzetting van het herstel is onzeker. “Dit is geen eenrichtingsverkeer. Tegenslagen zijn al ingeprogrammeerd, met name als de angst terugkeert dat de groei niet doorzet en als zich ongunstige politieke ontwikkelingen voordoen,” zegt Andreas Utermann, Global Chief Investment Officer van AllianzGI. “Als de olieprijs langdurig op een niveau van boven de $125 tot $130 uitkomt dan bedreigt dit de nog kwetsbare mondiale groei.”

Systeemrisco naar de achtergrond

De markten voor vastrentende waarden lijken weer terug te keren naar een situatie waarin fundamentele factoren bepalend zijn. De wijze waarop de Griekse schuldencrisis zich recentelijk ontwikkelde, met de bijdrage van de private sector aan schuldvermindering (Private Sector Involvement, PSI) en de daaraan gekoppelde ‘Collective Action Clauses’ waren al in de markten ingeprijsd en bleken in die zin een ‘non-event’. Ook het feit dat de credit default swaps in werking werden gesteld bleek weinigen te deren. “Samen met de LTRO’s hebben deze ontwikkelingen ervoor gezorgd dat het systeemrisico, dat zowel Europa als de hele wereld bedreigde vanwege het gevaar van een kettingreactie na een eventuele uiteenvallen van de eurozone, is opgelost,” aldus Franck Dixmier, Chief Investment Officer Fixed Income Europe.

In het licht van deze ontwikkeling stelde AllianzGI zich de afgelopen tijd minder defensief op ten aanzien van de landenallocatie binnen de eurozone, om gebruik te kunnen maken van de kleiner wordende spread van landen in de periferie ten opzichte van Duitsland. AllianzGI keerde bijvoorbeeld terug naar een ‘neutrale’ positie ten aanzien van Italië, nadat het eerder onderwogen was in dat land.