Roubini over de wereldeconomie
Professor Nouriel Roubini van de New York University is voorzitter van Roubini Global Economics, was in een vorig leven hoofdeconoom van de Clintonadministratie en heeft ervaring bij het IMF, de Federal Reserve en de Wereldbank. Op Project Syndicate geeft ’Dr. Doom’ (Roubini verkiest zelf de bijnaam ‘Dr. Realism’) een kort overzicht van de economische problemen in de wereld.
De eurozone:
 Nouriel Roubini |
Het gevaar van een euro-implosie is voorlopig afgewend dankzij de belofte van de ECB om in te grijpen als het nodig is. De fundamentele problemen van de monetaire unie (lage groei, recessie, verlies aan concurrentiekracht en de schuldenberg) zijn echter nog steeds niet opgelost.
De periferielanden tonen hun ontevredenheid op verschillende manieren: verkiezingsoverwinningen voor anti-establishmentpartijen in Italië, sociale onrust in Spanje en Portugal en nu massale woede in Cyprus na het bailoutdebacle.
Kernland Duitsland liet zijn ongenoegen over de toenemende lasten blijken door verliezen op te leggen aan de Cyprioten.
Europa buiten de eurozone:
Het Verenigd Koninkrijk slaagt er niet in om de economische groei te herstellen, deels door de te snel doorgevoerde fiscale consolidatiemaatregelen en het te strakke monetair beleid.
Verzet tegen de bezuinigingen groeit ook in Bulgarije, Roemenië en Hongarije.
China:
De Chinese machtswissel is goed verlopen, maar het land blijft, in de woorden van voormalig premier Wen Jiabao, “onstabiel, onevenwichtig, en ongecoördineerd.” Het leiderschap blijft bovendien te conservatief en te voorzichtig inzake de voorgestelde economische hervormingen.
De kloof tussen de kustregio’s en het binnenland en tussen de landelijke en stedelijke zones blijft groeien, er wordt teveel gespaard en te weinig geconsumeerd, de ongelijkheid neemt afschrikwekkende vormen aan en de milieuverontreiniging bedreigt de openbare gezondheid.
Japan:
Japan test met ‘Abenomics’ een nieuw experiment uit om deflatie te beëindigen, groei te bewerkstelligen en het zakelijk en consumentenvertrouwen te herstellen. Abenomics bestaat uit agressieve monetaire stimulus en fiscale stimulus van de vraag dit jaar en fiscale bezuinigingen, structurele hervormingen, vrijhandelsakkoorden en deregulering in 2014.
Het Midden-Oosten:
De regio blijft politiek instabiel van de Maghreb tot in Pakistan.
Turkije heeft een jonge bevolking, hoge potentiële groei en een dynamische privésector, maar ondervindt nu de gevolgen van de recessie in de eurozone, kampt met een groot tekort op de lopende rekening en wordt verder geconfronteerd met sociaal conservatisme. Hoewel de spanning met Israël begint af te nemen, nemen de spanningen met Syrië en Iran toe.
De V.S.:
Een aantal zeer positieve tendensen voltrekken zich: het herstel van de vastgoedmarkt, de schaliegas (en –olie) revolutie, de verbeterende jobcijfers, de innovatie op het vlak van automatisering en robotica en de agressieve rondes van quantitative easing.
Enkele risico’s blijven echter bestaan: de werkloosheid, de schulden bij gezinnen, het gevolg van de combinatie van toenemende belastingen en bezuinigingen en het disfunctioneel politiek systeem.
Conclusie:
Volgens Roubini staan de V.S. er het best voor van alle ontwikkelde economieën. Dan komt Japan, waar Abenomics het vertrouwen aanwakkert. De eurozone en het V.K. hinken achterop vanwege de aanhoudende recessie. China zou er tegen eind volgend jaar slecht kunnen voorstaan als men de hervormingen blijft uitstellen. Ten slotte baart de opmars van het model van staatskapitalisme in de hele ontwikkelingswereld Roubini grote zorgen.
