Niet alleen het moment bepalen van het aankoopmoment van een aandeel is zeer belangrijk maar ook het moment van verkopen. Skagen ‘timet’ haar verkoopmomenten op dezelfde manier als ze haar aankoopmoment ‘timet’. De Noorse bottom-up belegger kijkt vooral naar de intrinsieke waarde om een aandeel te waarderen. Waar veel beleggers werken met zogenaamde stop-losses (bepaalde lagere koersen waarop verkocht gaat worden) wordt deze techniek door Erik Landgraff, portfoliomanager bij Skagen, als onlogisch betiteld.
Stel dat een aandeel op 100 euro aangekocht wordt en de koers gaat naar 90 euro, dan is het bedrijf, ceteris paribus, juist goedkoper geworden. Een nog goedkoper geworden aandeel juist verkopen staat haaks op Skagen’s beleggingsfilosofie. Beleggers zouden in zo’n geval juist meer aandelen bij moeten kopen aldus Landgraff.
Landgraff stelt dat de volatiliteit op de markten vaak gebruikt kan worden om zo bij niveau’s die hoger liggen dan de intrinsieke waarde het aandeel te verkopen. “De intrinsieke waarde is een waarde die continu in beweging is” zo stelt Landgraff. Zodoende worden de koersdoelen, ofwel de waarde die de analisten het aandeel toewijzen, regelmatig aangepast. Zo kan het dus vaak zijn dat een aandeel dat al op winst staat in de portefeuille en door blijft stijgen lang in de portefeuille wordt gehouden omdat de koersdoelen verhoogd worden. Landgraff kijkt daarom minder naar het opgeleverde positieve of negatieve rendement van het aandeel maar stelt zich juist de vraag: “Zou ik hetzelfde aandeel vandaag weer kopen?”. Als het antwoord hier op ja is dan wordt het aandeel gewoon aangehouden ook al zou het ondertussen al een sterk rendement hebben opgeleverd.
De portfoliomanager stelt echter dat er geen gouden regel bestaat over het verkopen van aandelen. De rode draad volgens hem blijft de intrinsieke waarde van het aandeel die dominant blijft.