De enige constante is verandering

e aandelenmarkten scheren hoge toppen, terwijl op de obligatiemarkten de brullende beer nog altijd in een winterslaap vertoeft. Daarom beleven de financiële marktenmomenteel een extreem lage volatiteit in praktisch alle activaklassen. Is die lage volatiliteit een teken van overwaardering en loert de volgende bubbel om de hoek ? De analisten van Ethenea lichten toe.

Keuzes

Aangezien beleggen inhoudt dat je het risico afweegt ten opzichte van de mogelijke rendement, zetten we een aantal concepten i.v.m. de huidige lage volatiliteit in perspectief. Voor de meeste investeerders staat risico gelijk met marktvolatiliteit. Maar dat geldt niet in alle omstandigheden. Als bijvoorbeeld iemand gedwongen wordt zijn activa te verkopen, dan moet die soms een lagere prijs accepteren. De lagere prijs maakt het activa wel volatieler, maar daarom niet meer risicovol.

Bovendien moeten we aan de definitie van risico altijd een tijdcomponent verbinden. Iemand die met een tijdshorizon van één jaar investeert, kan hoge winsten realiseren, maar ook grote verliezen boeken. Naarmate men een activa langer aanhoudt, worden de fluctuaties kleiner, vermindert het risico op verlies en komen de rendementen meer in de buurt van de lange termijn gemiddelden.

De moderne portefeuilletheorie gaat uit van een positieve correlatie tussen risico (gedefinieerd als volatiliteit) en rendement. In de meeste gevallen bleek deze theorie een opsteker voor de gezondheid van de financiële dienstverleners. Maar deze theorie heeft ook zijn beperkingen, want uiteindelijk is het enige belangrijke risico de reële opbrengst van onze investeringen (of het verlies). Denk maar aan de Japanse aandelenmarkt, die in 1990 een zeer lage volatitliteit had ten opzichte van andere markten.

Het optimisme van de voorvechters van de moderne portefeuilletheorie bleek misplaatst toen de Japanse markt met bijna 50% zakte in de eerste negen maanden van 1990, terwijl andere markten met vergelijkbare of hogere volatiliteit minder zakten. Tegelijkertijd laten we niet de resultaten vergeten die gepubliceerd werden in een vorige APROPOS (Wat niet blinkt, is goud) waarin we gezien hebben dat op lange termijn activa met een lage volatiliteit betere absolute resultaten opleveren dan activa met een hoge volatiliteit.

Hoe moeten we dus de huige lage niveaus van volatiliteit interpreteren?

De centrale banken hebben de laatste maanden heel wat volatiliteit uit de markten gehaald.

De lage intrestvoeten zorgen bijna altijd voor strategieën waarbij volatiliteit bijna systematisch verkocht wordt in de zoektocht naar bijkomende opbrengst, waardoor de volatiliteit nog meer onderdrukt wordt.

We zitten nog niet aan het historische laagtepunt van volatiliteit en de geschiedenis leert dat een periode van lage volatiliteit lang kan duren.

Het Portfolio Management Team van Ethenea vindt het daarom belangrijker om te mikken op een evenwichtige benadering van de investeringen, rekening houdend met het relatieve risico van een activa binnen de beleggingsportefeuille – en met risico bedoelen ze absolute negatieve waardeontwikkeling. Soms houdt dat in dat een activa met extreem lage volatiliteit ( zoals cash) veel aantrekkelijker is dan andere, terwijl op andere ogenblikken een zeer grote allocatie in een vrij volatiel instrument perfect kan passen binnen het risicoprofiel van de portefeuille zo besluiten de analisten.

Een stijging van de volatiliteit moet beleggers niet afschrikken, zolang als ze hun risico’s in evenwicht houden. Risico staat niet gelijk met volatiliteit – wel met het permanente verlies van kapitaal. Volatiliteit zorgt voor kansen.