Waarom 'probleembedrijven' zo interessant zijn...

Zoals u waarschijnlijk wel weet, speelt psychologie – in het bijzonder angst en hebzucht – bij beleggen een grote rol. Emoties zorgen ervoor dat sommige aandelen uitgroeien tot lievelingsaandelen. Waarvoor velen dan bereid zijn een hoge prijs te betalen. Met als gevolg dat de toekomstige rendementen van dergelijke aandelen vaak juist tegenvallen.

Value-aandelen

Aan de andere kant van dat spectrum bevinden zich de zogeheten 'value-aandelen'. De bedrijven achter deze aandelen worden doorgaans geconfronteerd met problemen. Die al dan niet van tijdelijke aard of bedrijfsspecifiek zijn. Beleggers - zich vaak van die problemen maar al te goed bewust - mijden deze aandelen het liefst. Maar als gevolg daarvan worden de problemen nogal eens meer dan evenredig in de beurskoersen vertaald. Met als gevolg dat de toekomstige rendementen van dergelijke 'probleembedrijven' nogal eens een stuk beter zijn dan menigeen zich aanvankelijk realiseert.

Gemiddeld geldt dat iets meer dan de helft van alle value-aandelen een bovengemiddeld rendement oplevert. Maar opvallend blijft wel dat dit effect al lang en breed bekend is en in tal van studies is aangetoond. En toch blijft het effect gewoon bestaan. Kennelijk is ook bij beleggers emotie een sterkere factor dan de ratio.

Overigens geldt wel dat value-beleggen niet ieder jaar werkt. Dat lijkt een nadeel, maar is juist een heel groot voordeel... Een strategie die altijd werkt gaat al snel aan eigen succes ten onder. Dat value-beleggen soms werkt, en soms een tijdlang ook niet, maakt dat deze strategie gemiddeld bovengemiddelde rendementen kan blijven genereren. Gelukkig dus maar dat value-beleggen niet altijd werkt...

Opvallende asymmetrie

Bij value-aandelen geldt nog iets opvallends. De verwachte rendementen kennen namelijk een asymmetrisch karakter. Laat ons dit even toelichten...

Wanneer eenmaal aandelen van een bepaald bedrijf gekocht zijn, kan zo'n bedrijf zich vervolgens eigenlijk slechts op een viertal manieren ontwikkelen:

1) De ontwikkelingen vallen sterk tegen
2) De ontwikkelingen vallen ietwat tegen
3) De ontwikkelingen vallen ietwat mee
4) De ontwikkelingen vallen sterk mee

Het aardige van value-aandelen is dat beleggers bij voorbaat eigenlijk al wat al te somber zijn (vanwege het overreageren op de problemen). Voor dergelijke aandelen betaalt u dus eigenlijk een prijs waarbij 'ietwat tegenvallende ontwikkelingen' (optie 2) al ingeprijsd zijn. Vallen de ontwikkelingen dan inderdaad wat tegen dan blijft een forse koersdaling nogal eens uit. Dit was immers al - aanvankelijk ten onrechte - in de beurskoers verdisconteerd.

Enkel wanneer de ontwikkelingen sterk tegenvallen (optie 1) zal ook een value-aandeel fors in koers kunnen dalen. Maar gelukkig resteren er ook nog twee andere scenario's...

Want wanneer de ontwikkelen ook maar 'ietwat meevallen' (optie 3) is nogal eens sprake van een flinke koerssprong. Immers, 'ietwat tegenvallende' ontwikkelingen waren ingeprijsd. Terwijl daar in werkelijkheid helemaal geen sprake van blijkt. Geen wonder dan ook dat de koersen in zo'n geval nogal eens flink stijgen. Resteert nog het meest gunstige scenario. Van sterk meevallende ontwikkelingen (optie 4). In dergelijke gevallen stijgen koersen van value-aandelen dikwijls meer dan 100%. En in een heel enkel geval soms nog veel meer.

Dus...

Bij value-aandelen geldt dat sprake is van positieve rendementsverwachtingen (beter dan het marktgemiddelde). Dergelijke aandelen ontstaan doordat beleggers in geval van onzekerheden of problemen aandelen te sterk afstraffen. Tevens blijkt van een opvallende asymmetrie sprake.

Die asymmetrie zorgt ervoor dat wanneer slechts de helft van de value-aandelen beter dan gemiddeld presteert, de totale portefeuille in een gemiddeld jaar toch bovengemiddeld rendeert. Dit doordat de uitschieters omhoog, mits een voldoende ruime spreiding is aangehouden, de uitschieters omlaag doorgaans meer dan volledig goedmaken...

Bijdrage geschreven door Hendrik Oude Nijhuis van WarrenBuffett.nl