Net als in de meeste andere branches waar een golf van optimisme gloort moeten de beleggers in het smart bèta-spectrum waken voor wildgroei. In Amsterdam spreken we Peter Westaway, chief economist bij Vanguard over de recente opkomst van smart bètafondsen.
![]() Peter Westaway |
Volgens Westaway, die in het verleden ook actief was bij Nomura en de Bank of England, is er absoluut sprake van wildgroei in de sector. “Het enorme optimisme over deze hybride vorm van beleggen (een combinatie van actief en passief) zorgt ervoor dat de mensen door de bomen het bos niet meer kunnen zien” zo stelt Westaway.
De econoom stelt dat het perfecte model nu eenmaal niet bestaat en dat beleggers daar dus ook niet naar moeten zoeken. De brij aan smart bèta-achtige fondsen komt mede doordat er geen eenduidige omschrijving van is. De rode draad bij deze strategieën bestaat vooral uit het loskoppelen van de relatie tussen de marktkapitalisatie en het gewicht in de indices. “En met deze brede omschrijving kun je uiteraard wel erg veel kanten op” aldus de econoom.

Bron: Vanguard. Data afkomstig van FSTE, MSCI , Dow Jones en Thomson Reuters Datastream.
We zien dus voor zowel Fundamental Indexation (RAFI), gelijkgewogen, risicogewogen en voor Low Vola betere resultaten dan voor de marktgewogen indices. Ook de dividendstrategie van de STOXX Global Select heeft het over deze periode beter gedaan dan het marktgewogen mandje.
“Dat beleggers dus voor smart bèta fondsen kiezen is op basis van deze cijfers absoluut te rechtvaardigen” aldus Westaway. Hij waarschuwt verder dat beleggers niet in al te exotische varianten moeten stappen om te profiteren van de vermelde anomalieën. Westaway benadrukt dat dergelijke strategieën eigenlijk alleen gewerkt hebben in grote efficiëntere markten. “Smart bèta is zeker geen oplossing voor nichemarkten maar het beleggende publiek kan wel een te goede indruk krijgen omdat er maar één verzamelnaam voor de hele groep is” zo stelt Westaway.
Hij voegt er nog aan toe dat smart bèta bij uitstek in aanmerking komt voor dataming: hiermee bedoelt hij dat het heel eenvoudig kan zijn om een ‘werkend’ model te vinden over een bepaalde periode in een bepaald spectrum. Maar dat dergelijke modellen meestal totaal niet ‘werken’ in andere periodes in andere spectra.
Dit artikel verscheen eerder in het Analist Journaal van oktober.